Leczenie endometriozy

Leczenie endometriozy wydaje się trudne przede wszystkim ze względu na niemożność określenia jej patogenezy i ogólnej przyczyny.

Leczenie jest więc bardziej objawowe, niż skupiające się na niwelowaniu przyczyn choroby. Z tego też względu niestety czasem, z powodu braku odpowiedniej wiedzy o podłożu choroby, jedyną drogą leczenia jest operacja, w czasie której usuwa się skupisko endometriozy lub całą macicę.

Leczenie farmakologiczne

Leczenie objawowe to przede wszystkim leczenie farmakologiczne, a więc podawanie odpowiednich leków. Najczęściej wykorzystywanymi specyfikami są:

  • leki z grupy gestragenów - zmniejszają krwawienia
  • leki hamujące wydzielanie gonadotropin
  • analogi gonadoliberyny
  • inhibitory aromatazy - podawane są wraz z progestagenem lub DTA - terapia stosowana dość rzadko, ale wciąż badana
  • hormonalne preparaty antykoncepcyjne
  • NLPZ - niesteroidowe leki przeciwzapalne - stosuje się je głównie w zwalczaniu uciążliwego bólu

Leki występują w wielu postaciach:

  • jako leki doustnie
  • leki domięśniowe
  • lub jako wkładki wewnątrzmaciczne.

Leczenie tabletkami antykoncepcyjnymi

Ból w endometriozie może zostać zmniejszony dzięki przyjmowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych. Wyróżnia się tu dwa podejścia do leczenia: przyjmowanie tabletek do 28 dni, jak w przypadku zdrowych kobiet, wywołując tym samym miesiączkę, lub przyjmowanie tabletek ciągłe, które całkowicie zapobiega miesiączce.

Leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne podzielić można na dwa główne rodzaje:

1. Operacyjne usunięcie ognisk choroby i torbieli

Jest to leczenie zachowawcze, które pozwala na zachowanie płodności pacjentki. Osoby planujące posiadanie dzieci powinny po operacji starać się o jak najszybsze zajście w ciążę. Niekiedy jest to jedyny rodzaj leczenia, który umożliwia kobiecie przyszłe zajęcie w ciążę i urodzenie dziecka. Dodatkowo zachowawcze usunięcie torbieli i ognisk choroby poprawia samopoczucie pacjentek znacząco zmniejszając odczucia bólowe.

Najczęściej wybierania jest laparotomia i laparoskopia. Trzeba jednak pamiętać o tym, że torbiele, przerosty i ogniska choroby często nie znajdują się w jednym "odosobnionym" miejscu. Operację przeprowadzać powinien wykwalifikowany chirurg i nierzadko jednak dochodzi w jej trakcie do uszkodzenia moczowodów, pęcherza moczowego czy jelit.

2. Operacyjne usunięcie jajników i macicy

Operacja ta jest ostatecznością i zwykle stosuje się ją u kobiet, które nie planują już zajścia w ciążę. Dzięki usunięciu macicy zmiany hormonalne i cykl kobiety zanika, wywołuje się w ten sposób naturalny stan występujący po pokwitaniu - menopauzę chirurgiczną.